บทที่ 117

ตอนที่ 117

เธอจ้องเขาแบบนั้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ

หยาดน้ำตาติดตามขนตาหนายาวของเธอ เมื่อเธอกระพริบตาก็ตาลงมาอาบใบหน้าที่บอบบาง

เหมาเยซือไม่เคยรู้สึกอะไรกับน้ำตาของผู้หญิง

เขาจะรู้สึกรำคาญด้วยซ้ำ

หากมีใครพยายามเอาชนะเขาด้วยความสงสารหรือด้วยน้ำตา แต่เขาจะต่อต้าน

แม้แต่หยาง เชาชิง ก็เคยพูดหลายคร

บทที่ 118

ตอนที่ 118

“น่าชังนัก” เฉียวเมียนเมียนเม้มปากแน่นและบ่นต่อ

เหมาเยซือพยักหน้า “อืม ผมมันน่าชัง”

เฉียวเมียนเมียนพูดต่อ “สารเลว”

เหมาเยซือพูดไม่ออก “…”

แม้ว่าหญิงสาวในอ้อมแขนของเขาจะยังเป็นเด็กอยู่ แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าความโกรธของเธอหายไปอย่างเห็นได้ชัด ในที่สุดเหมาเยซือก็โล่งใจ

เขายกคางที่นุ

บทที่ 119

ตอนที่ 119

ไป๋เสี่ยวที่กำลังเล่นอินเตอร์เน็ตอยู่ เธอกระแทกเมาส์ของเธอลองบนโต๊ะและจ้องไปที่เจียงหลัวลี่

จางอี้เว่ยที่อยู่ข้างเดียวกับเธอ พูดออกมาอย่างเย็นชาว่า

“เจียงหลัวลี่ เธอดูถูกไป๋เสี่ยวกับฉันอ้อม ๆ งั้นเหรอ?เธอควรจะพูดออกมาตรง ๆ เลยเธอเรียกใครว่าหน้าด้านหะ?”

“ทำไมมาหาเรื่องฉันล่ะ?”

เ