ตอนที่ 35ยืดเวลา

ซู่จี้งยี้รับเดินไปทางคนพวกนั้น พูดตามคำของลี่จุนถิงพูดกับพวกเขาว่า “คุณชายลี่พูดแล้ว ว่าครั้งนี้จะปล่อยพวกคุณไป”

สีหน้าของคนไม่กี่คนนั้นแวบเดียวก็มีความดีใจเกิดขึ้น แทบจะเข้าไปกอดขาของซู่จี้งยี้ “ขอบคุณมาก ขอบคุณผู้ช่วยซู่ขอบคุณคุณชายลี่”

“แต่ว่า…..” ซู่จี้งยี้เปลี่ยนเรื่องไปแบบนี้

ตอนที่ 36นี้กำลังทำอะไรอยู่

หลังจากนั้นในที่สุดก็รอร้านอาหารเงียบสงบลงได้ สายตาของเจียงหยุนเอ๋อที่มองไปทางลี่จุนถิงใหม่ ตอนนี้เอง ลี่จุนถิงก็มองมาทางเธออยู่เหมือนกัน

ดวงตาทั้งสี่ดวงสบกัน ในหัวของเจียงหยุนเอ๋อก็ขาวโพลนไปหมด แวบเดียวก็คิดไม่ออกมาตัวเองที่จริงแล้วอยากจะพูดอะไร

“ทำไม?” ลี่จุนถิงมองไปทาง

ตอนที่37ชุดนักรบ

เจียงหยุนเอ๋อเพิ่งเปิดประตูบ้าน อยู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้วันนี้ถูกทำให้รู้สึกแย่แบบนี้ ก็ลืมไปรับถวนจื่อที่โรงเรียนอนุบาลสนิท

เธอตบหัวตัวเอง โมโหตัวเองที่ขี้หลงขี้ลืม กลับได้ยินเสียงที่ดูอ่อนแอของถวนจื่อออกมาจากด้านในห้อง “หม่ามี้ กลับมาแล้ว”

เจียงหยุนเอ๋อตะลึงไปชั่วขณะ เดินไปด้านข้างขอ