ตอนที่ 338 ยังมีความหวังอยู่

ส้งหวั่นหวั่นได้ยินแบบนี้แน่นอนว่าก็ต้องโมโห สะบัดมือของ Anthony ออก แล้วเขยิบไปนั่งข้างๆ

Anthony ก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะล้มเหลว ต้องรู้ว่านักฆ่าที่ตัวเองส่งไปไม่เคยล้มเลยมาก่อนเลยสักครั้ง

“หวั่นหวั่น?” Anthony หยั่งเชิงเรียกส้งหวั่นหวั่น

“คุณอย่ามาเรียกฉัน” ส้งหวั่นหวั่น

ตอนที่ 339 คิดจะทำอะไรกันแน่

ได้ยินลี่จุนถิงบอกว่าจะพาตัวเองกลับบ้านไปอธิบาย ใจของเจียงหยุนเอ๋อก็กระดอนขึ้นมาถึงลำคอทันที มือที่จับมือลี่จุนถิงอยู่ก็จับแน่นกว่าเดิม

ลี่จุนถิงก็สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นของภรรยาตัวเองจึงปลอบใจว่า “ไม่ต้องตื่นเต้น ไม่มีอะไรหรอก”

“แต่ว่า……” เจียงหยุนเอ๋อนึกถึงคนบ้านตระกู

ตอนที่ 340 ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

ได้ยินข่าวนี้ ลี่จุนถิงก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว

ทำไมคนพวกนี้ถึงไม่รู้จักหยุดพักกันบ้าง!

ตอนนี้ฐานะของเจียงหยุนเอ๋อในใจตัวเองสำคัญมากขนาดนี้ ทำไมคนพวกนั้นถึงยังไม่รู้ตัวกันอีก?

ถ้าพวกเขาคิดจะปิดบังไม่ให้รู้ก็ว่าไปอย่าง แต่เรื่องพวกนี้จะจะปิดบังเขาได้อย่างไร