บทที่ 192

ตอนที่ 192 ไม่มีความจำเป็นที่ต้องติดต่อกัน

วันที่สอง เจียงหยุนเอ๋อส่งถวนจื่อไปโรงเรียนแล้ว ก็ไปเยี่ยมซูม่านลีที่โรงพยาบาล

“แม่คะ” เจียงหยุนเอ๋อได้วางผลไม้และยาบำรุงที่ซื้อมาบนตู้ของโรงพยาบาล

ซูม่านลีเห็นเจียงหยุนเอ๋อมาแล้ว ก็ได้วางเข็มกับด้ายในมือลง

ช่วงนี้อยู่โรงพยาบาลมันน่าเบื่อมาก ซูม่

บทที่ 193

ตอนที่ 193 เขาคือชีวิตของฉัน

บางทีแบบนี้เหมือนว่าตัวเองโหดร้ายไปหน่อย แต่ว่าเมื่อเห็นแม่ที่ทุกข์ทรมานไร้ที่พึ่ง ทุกวันทำได้เพียงนั่งถอนหายใจอยู่ในโรงพยาบาล แต่ฟู้ชูเหม่ยสองแม่ลูกกลับใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญ แค่คิดเจียงหยุนเอ๋อก็จะโมโห

แม่ของตัวเองช่างลำบากเหลือเกิน

“อ่อ ฉันรู้แล้ว ขอบคุณนะ”

บทที่ 194

ตอนที่ 194 เมียของผม ผมดูไม่ได้เหรอ

หลังจากที่ทานเสร็จ ลี่จุนซินก็ได้ขับรถไปส่งเจียงหยุนเอ๋อและถวนจื่อที่บ้าน

“รบกวนพี่แล้วนะคะ” เมื่อกลับมาถึงที่บ้านพัก เจียงหยุนเอ๋อก็รีบขอบคุณลี่จุนซิน

พูดจบ เธอก็รีบดึงแขนของถวนจื่อ แล้วกล่าว: “ถวนจื่อ รีบบอกลาคุณป้าสิครับ”

ตอนนี้ ถวนจื่อนั้นประทับใจใน