ตอนที่ 105 อย่าดูถูกตัวเอง

ทั้งสามคนกินข้าวและคุยกันอย่างมีความสุขมาก

เมื่อทานเสร็จ ก็ออกจากร้านอาหาร

“คุณป้าฉันไปส่งคุณดีกว่าค่ะ” ส้งหวั่นหวั่นยิ้มและลากแขนของโม่เสี่ยวฮุ่ยไว้

“เอาสิ” โม่เสี่ยวฮุ่ย เห็นว่าเย็นมากแล้วและไม่สะดวกที่จะนั่งแท็กซี่เพื่อกลับบ้านคงจะดีถ้า ส้งหวั่นหวั่นไปส่ง

ส้งหวั่นหวั่นส

ตอนที่ 106 จดทะเบียน

ทันใดนั้นโม่เสี่ยวฮุ่ย ก็เตะกล่องกระดาษ ส่งสายตาขุ่นมัวจ้องมองไปยังเจียงหยุนเอ๋อ ที่อยู่ชั้นล่างและดึง ส้งหวั่นหวั่นกลับไปที่ห้องด้วยความกระหืดกระหอบ ส้งหวั่นหวั่นปล่อยเสียงอู้อี้ออกมาเพราะถูกบีบแขนจนแดง

เมื่อเห็นใบหน้าดำคล้ำของโม่เสี่ยวฮุ่ย ส้งหวั่นหวั่นก็เบะปากเล็กน้อยโดยไม่รู

ตอนที่ 107 การลวนลามอย่างถูกวิธี

ลี่จุนถิงมองไปด้านข้างที่เจียงหยุนเอ๋อซึ่งอยู่ข้างหลังเขาอย่างเขินอายและเดินไปหาเธอด้วยสีหน้าไม่ชัดเจน

หลังจากนั้น เจียงหยุนเอ๋อ ก็รู้สึกได้ถึงมือที่แข็งแกร่งที่โอบกอดเธอและเดินไปข้างหน้า

“ไปกันเถอะแต่งงานกันเถอะ” เสียงอันทรงพลังราวกับมีแม่เหล็กของชายหนุ่มดังเข้ามาที