บทที่83

สิ่งเดียวที่เกิดขึ้นเหมือนกันนั้นก็คือ คนที่ทำงานระดับล่างอย่างโจวเหม่ยหยูน หลินจ้อง โจวเหม่ยหลิง โจวซูหัวและคนอื่นๆนั้นต่างถูกย้ายออกไปทีละคน

ถังเฉานั้นนั่งอยู่ในสำนักงานคนเดียวด้วยความเฉยเมย นิ้วของเขาเคาะเบา ๆ บนโต๊ะทำงาน ทำให้เกิดเสียง‘ตุงตุง’ เป็นจังหวะ

“เพราะว่าเห็นแก่พ่อ นี่จะเป็นโอกา

บทที่84

“บริษัทเทคโนโลยีติ่งยี่？เป็นไปได้ยังไงกัน？”

เมื่อได้ยินคำอุทานของหลินจ้อง หลินฉ่ายแวยและโจวเหม่ยหยูนจึงมองไปที่ตรงนั้นด้วยสายตาที่เหลือเชื่อ

คนกลุ่มนั้นเดินบนพรมแดงที่ลากยาวเข้ามา เพียงมองแค่แวบเดียว สีหน้าของหลินฉ่ายเวยก็ดูตกตะลึง

“บริษัทเทคโนโลยีติ่งยี่เป็นบริษัทชั้นนำในห้าสิบอันดับแรกของเ

บทที่85

หากมีบริษัทยักษ์ใหญ่สิบบริษัท บรรยากาศของงานเลี้ยงอาหารมื้อคำวันนี้คงเป็นไปอย่างเต็มที่ การมาของบริษัทตระกูลซ่ง จึงไม่มีใครคาดคิด

ทันใดนั้นบรรยากาศก็แปลกประหลาดมากขึ้น หลินฉ่ายเวยที่สตินั้นกลับมาแล้ว ดวงตาของเธอก็ดูตื่นตระหนก

ตระกูลซ่ง เขาคือคนที่มีขนาดตัวใหญ่จริงๆ

เพียงแค่บริษัทเทคโนโลยีติ่