บทที่77

“สวัสดีครับ เถ้าแก่ใหญ่!”

หลัวปู้โค้งคำนับให้ถังเฉา ร่างกายตั้งฉากกับพื้นเก้าสิบองศา แสดงถึงความเคารพมาก

ตึกตัก ๆ!

ฉางหงเทียนซึ่งอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตรรู้สึกกลัวมากที่เห็นภาพนี้ เข่าของเขาอ่อนแรงลง และนั่งลงบนพื้น

ประธานหลัว เป็นรับผิดชอบดูแลธุรกิจทั้งหมดของสมาคมการค้าหงยิงแถวเจียงเจ้อหู

บทที่78

สิ่งที่พิมพ์อยู่บนกระดาษ เป็นนกอินทรีแดงขนาดใหญ่เหมือนจริง ซึ่งเป็นสัญญาลักษณ์ของสมาคมการค้าหงยิง ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในสามพื้นที่ของเจียงเจ้อหู้ ประกอบด้วยมณฑลเจียงซู มณฑลเจ้อเจียงและเมืองเซี่ยงไฮ้ สองมณฑลกับหนึ่งเมือง

สีหน้าซ่งเทียนซานยิ่งอยู่ยิ่งดูแย่ลง รู้สึกเสียใจที่วู่วามก่อนหน้านั้น

บทที่79

“ถังเฉา!”

เมื่อเห็นร่างที่ขวางอยู่ตรงหน้าชัดเจนแล้ว หลินชิงเสว่ก็อดไม่ได้ที่จะเรียกชื่อเขา ขอบตาของเธอก็แดงขึ้นมา

เธอไม่คาดคิดว่า ถังเฉาจะมาจริง ๆ

“พาเสี่ยวลี้ไป”

ถังเฉากล่าวโดยไม่หันหน้า เสียงของเขาเย็นชามาก

สายตาของหลินชิงเสว่ไม่สามารถบอกได้ว่าตกใจแค่ไหน เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นถังเฉ