บทที่610

หลังจากการปรากฏตัวของตระกูลยักษ์ใหญ่ของหมิงจู ตระกูลยักษ์ใหญ่ของเมืองเจียงเฉิงก็ปรากฏตัวตามมาเหมือนกัน

แต่พวกเขาไม่ได้ยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับหงเทียนหยา ตรงกันข้าม กลับมาอยู่ข้างกายของถังเฉา เข้ามาทักทายกันอย่างสนิทสนม

แล้วก็ถือโอกาสทักทายพวกหลินฉ่ายเวย ฟางหย่า หลินจ้าวหยูนด้วย

หลินฉ่ายเวยกับฟาง

บทที่611

ผู้หญิงสองคนที่เป็นตัวแทนของตระกูลลั่วเดินตรงมาทางนี้อย่างช้าๆ ก็คือแม่ยายและน้าของถังเฉานั่นเอง

ลั่วเย่นหัวกับลั่วเยนอวิ๋น

ฉากที่เห็นตรงหน้านี้เข้าไปในสายตาของผู้คนรอบข้าง ไม่มีคนไหนที่ไม่อึ้งตะลึง

“นี่มันตระกูลลั่วแห่งตระกูลหลวงไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ก็เท่ากับว่าตระกูลหลวงแห่งเยี่ยนตูทั้งสามตร

บทที่612

ตอนนี้ทุกอย่างเงียบกริบ มีเพียงแค่เสียงที่นิ่งขรึมแต่ทรงพลังของลั่วเย่นหัวเท่านั้นที่ดังออกมา

ไม่รู้ว่าทำไม ทุกคนตรงนั้น รวมถึงฉินโช่ววงต่างก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

จิตใจและอารมณ์ของลั่วเย่นหัวดูอ่อนลงไปเยอะ ไม่ขี้โมโหแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะโมโหไม่เป็น

คนที่ไม่ค่อยโมโหจู่ๆก็โมโหขึ้น