บทที่ 596

บทที่596

มู่ตงเฟิงขมวดคิ้วและมองไปยังสนามบินที่ว่างเปล่า

ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเริ่มกังวล

จำนวนคนน้อยเช่นนี้ พวกเขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามู่ตงเฟิงจะไม่พอใจ

พอลงจากเครื่อง ก็เหมือนที่คิดไว้เลย

น้ำเสียงของมู่ตงเฟิงสงบ กลับฟังไม่ออกถึงความไม่พอใจแม้แต่น้อย

แต่คำพูดเหล่าน

บทที่ 597

บทที่597

ผู้คนรู้เพียงว่าบ้าบู๊มาที่เมืองเจียงเฉิง แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรที่เมืองเจียงเฉิง

มันอยู่ในช่วงการจัดประชุมแดนเหนือพอดี รวมถึงสถานะของบ้าบู๊ในสมาคมการต่อสู้นั้น ชวนให้นึกถึงสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกัน

“บ้าบู๊มาให้กำลังใจประชุมแดนเหนือ!”

ตั้งแต่คนในวัยแปดสิบตลอดจนคนหนุ่มสาวในวั

บทที่ 598

บทที่598

ถังเฉา!

หลังจากที่ถังเฉารายงานชื่อของเขา หยางอี้เฉินก็ตกใจทันทีราวกับว่าเขาเห็นผี และได้ก้าวถอยหลังเหมือนหนูเห็นแมวโดยไม่รู้ตัว

การกระทำนี้ทำให้ถังเฉาอดหัวเราะไม่ได้ “คุณกลัวผมทำไม ผมน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หยางอี้เฉินไม่ได้พูด แต่จ้องมาที่เขาด้วยดวงตาที่เย็นชา ราวกับว่าเขาเป็นส