บทที่594

บางแห่งในเมืองเจียงเฉิง ณ วิลล่าที่เงียบสงัดแห่งหนึ่ง

นายท่านใหญ่ฉินโช่ววงกำลังถือคันเบ็ดอันหนึ่งแล้วตกปลาโดยที่เขาตกปลาไปด้วย พร้อมกับคุยโทรศัพท์ด้วยไป

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าปลายสายนั้นพูดอะไรไป ใบหน้าที่เดิมทีเต็มไปด้วยรอยยิ้มนั้นของฉินโช่ววงแค่ครู่เดียวก็เริ่มแข็งทื่อขึ้นมาทันที

มือที่จับคันเบ็

บทที่595

สิบนาทีต่อมา ความเงียบเหงาของสนามบินเมืองทิศตะวันออกก็ถูกทำลายด้วยเสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์คันหนึ่ง

รถยนต์อเนกประสงค์ขับมาช้าๆ โดยมีตัวอักษร “อู่” ตัวใหญ่บนป้ายทะเบียน

แสดงให้เห็นว่ารถคันนี้มาจากสมาคมการต่อสู้แห่งเมืองเจียงเฉิง

ประตูรถเปิดออก และชายวัยกลางคนสวมชุดบูโดเดินลงมา ตามด้วยชนชั้นส

บทที่596

มู่ตงเฟิงขมวดคิ้วและมองไปยังสนามบินที่ว่างเปล่า

ทันใดนั้น สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเริ่มกังวล

จำนวนคนน้อยเช่นนี้ พวกเขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามู่ตงเฟิงจะไม่พอใจ

พอลงจากเครื่อง ก็เหมือนที่คิดไว้เลย

น้ำเสียงของมู่ตงเฟิงสงบ กลับฟังไม่ออกถึงความไม่พอใจแม้แต่น้อย

แต่คำพูดเหล่านี้เข้าหูของ