บทที่586

บรึม！

พอฉินผู่หยางพูดคำนี้ออกมา ถังเฉาสีหน้าเปลี่ยนอย่างรุนแรง มองเขาด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

“เหนือตระกูลหลวงยังมีตระกูลราชวงศ์ ?”

ถังเฉาหายใจเข้าเฮือกใหญ่ หัวใจกระตุกอย่างรุนแรงทีหนึ่ง

ข่าวสารอันนี้ แม้ตัวเขาเองก็ไม่สามารถไปหารับรู้ได้

ฉินผู่หยางวางสีหน้าราบเรียบ ： “ไม่ต้องตื่นเต้นแปลกใจ

บทที่587

ฉับพลันนั้น ฉินกวนฉีสีหน้าบึ้งกระด้างขึ้นทันที สายตาที่จ้องมองถังเฉาเปลี่ยนเป็นคมเฉียบ

“ฟังเข้าใจแล้วมั้ย”

พูดจบ สีหน้าถังเฉาเต็มด้วยการยิ้มเยาะ มองหน้าฉินกวนฉีแล้วพูด

“นี่เป็นคำพูดของลูกพี่ลูกน้องผมจริงหรือ ?”

ฉินกวนฉีหรี่ตาพูดว่า： “หรือคุณอ้างลูกพี่ลูกน้องผมแล้วพูดกับผมเอง”

น้ำเสียงฉินกวน

บทที่588

หมัดนี้ซัดออกมาสุดเหี้ยมอย่างยากหาที่เปรียบได้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือที่ถังเฉาได้พบมาหลังจากกลับจากเมืองหลงเฉี่ยนแห่งแดนเหนือ ซึ่งก็พอจัดได้ให้อยู่ในห้าอันดับต้น

พื้นที่ภายในรถคับแคบ อีกทั้งถังเฉากับฉินกวนฉีก็นั่งหันหน้าชนกัน ฉะนั้น ระยะห่างของทั้งสองคนมีเพียงไม่กี่ฟุต

ฉินกวนฉีปล่อยหมัดไปอย่างก