บทที่ 558

เด็กกำพร้าตระกูลเย่

บทที่ 559

บทที่559

“อ๊ากกกก…”

ในห้องทำงานสะท้อนเสียงกรีดร้องแหลม ๆ อย่างน่าเวทนาของชายร่างใหญ่

เขาถอยหลังตึง ๆ ๆ สามก้าว แขนทั้งแขนของข้อมือข้างที่หักกำลังชักเกร็ง

“อะไรเนี่ย?”

ถังหลินมองฉากนี้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขาที่สะดุ้งตกใจลุกขึ้นยืนในทันที

“เจ้าห้า!”

ใบหน้าของผู้แข็งแกร

บทที่ 560

บทที่560

คำพูดของหงเทียนหยาทำให้เย่เซ่าเตี๋ยตะลึงในทันที

พอเรียกสติคืนมาได้ เธอเก็บกดความประหลาดใจและดีใจภายในใจอย่างสุดความสามารถ ยืนยันอย่างแน่ชัดครั้งแล้วครั้งเล่า “ประธานหง ที่คุณพูดมาเป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ?”

“แน่นอน ผมหงเทียนหยาเคยพูดปดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

หงเทียนหยายิ้มอย่างเบิกบาน