บทที่539

เฉิงเพ่ยแทบจะดิ้นรนไปด้วยพูดประโยคนี้ไปด้วย

พอทุกคนได้ฟังแล้ว รู้สึกตัวได้ก็ผงะถอยไปหนึ่งก้าว เบิกตาสองข้างกว้าง มองเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปได้ไหมที่เฉิงเพ่ยจะไปเก็บหมั่นโถวสกปรกโสมมนั่นขึ้นมากินจริง ๆ?

ถังเฉายิ้มอย่างเย็นชา “ถือว่าคุณรู้จักเอาตัวรอด”

ถังเฉาเคลื่อ

บทที่540

“อ๊ากกก…”

ห้องใต้ดินที่มืดสลัวเต็มไปด้วยเสียงร้องอย่างน่าเวทนาอย่างใกล้จะพังทลายของหูจิ้งจู๋

พวกของหูจิ้งซู หูเซียวและเซี่ยสิงจู๋เบิกตาโพลง มองอย่างเอ๋อ ๆ

ทุกคนล้วนแต่นึกว่าหูจิ้งจู๋จะไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ชีวิตของหูจิ้งจู๋ไม่เป็นอะไรแล้วจริง ๆ

แต่ใครก็คิดไม่ถึงว่าถังเฉาจะโยนหูจิ้งจู๋ลงไปในบ่อ

บทที่541

ทั้งบ้านใหญ่ตระกูลหูเงียบสงัด

เห็นได้ชัดว่างานเลี้ยงวันเกิดเจ็ดสิบปีของนายท่านหูกลับไม่มีเสียงเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาไม่กล้าส่งเสียงนี่!

หลี่หงกังหัวหน้าของสนามรบแห่งเมืองเจียงเฉิงกำลังพาพลทหารของเขามาทานอาหารที่ตระกูลหู

ใครกล้าส่งเสียง?

แต่หูเซียวกลับไม่มีความไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย

ในทางกลับกัน