บทที่ 535 ตกนรกทั้งเป็นยากจะเลี่ยง

เฉิงเพ่ยแทบจะดิ้นรนไปด้วยพูดประโยคนี้ไปด้วย

พอทุกคนได้ฟังแล้ว รู้สึกตัวได้ก็ผงะถอยไปหนึ่งก้าว เบิกตาสองข้างกว้าง มองเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปได้ไหมที่เฉิงเพ่ยจะไปเก็บหมั่นโถวสกปรกโสมมนั่นขึ้นมากินจริง ๆ?

ถังเฉายิ้มอย่างเย็นชา “ถือว่าคุณรู้

บทที่536

ท่านวงสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ในตอนที่มองสายตาของถังเฉาอีกครั้งนั้นก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงอยู่แต่แรก

ไม่อยากจะเชื่อ!

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ!

นึกไม่ถึงว่าจะใช้หินก้อนเดียวมาขัดขวางการสังหารของมีดใต้

อาศัยวิธีการเช่นนี้ท่านวงก็เข้าใจแจ่มแจ้งว่าตนเองมองพลาดไปแล้ว

คนหนุ่มในสายตาของเขาคนนี้ไม่จำเป

บทที่537

“อะไรนะ? อุโมงค์ใต้ดิน?”

พอได้ยินคำนี้สีหน้าของถังเฉาก็เปลี่ยนไปอย่างล้ำลึก

บนใบหน้าของหูจิ้งซูเขียนคำว่าละอายใจเต็มไปหมด “ขอโทษค่ะ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง เป็นฉันที่ไม่ได้ปกป้องเสี่ยวลี้ให้ดี พาเธอมาที่บ้านตระกูลหู”

ที่จริงแล้วถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าหูจิ้งซูพาเสี่ยวลี้มาที่บ้านตระกูลหูก็จ