บทที่513

“อ๊า……”

เย่หรูอี้ตะโกนอย่างตกใจในทันที แล้วล้มลงกับพื้น

เธอสาบานว่า ถึงแม้จะถูกถังเฉาบีบคอไว้ เกิดอันตรายกับชีวิต ก็ไม่เคยหวาดกลัวเท่ากับตอนนี้มาก่อน

ในตอนนี้ เย่หรูอี้รู้สึกว่าการเรียนที่ผ่านมาของตัวเธอเองนั้นไร้ค่ามาก

รวมทั้งรู้สึกว่า Newton’s first law นั้นผิด

คนมันจะยืนกลับหัวที่ชายคาระ

บทที่514

เวลาผ่านไปทีละวันๆ ถังเฉารู้สึกได้อย่างชัดเจนเลยว่าคนที่มีหน้ามีตาในเมืองเจียงเฉิงเพิ่มขึ้นทีละนิด

มากขึ้นในค่าเฉลี่ยเท่าเดิมเกือบทุกวัน

ในจุดนี้ ถังเฉารู้สึกได้ตั้งแต่ที่มาอยู่เจียงเฉิงในวันแรกแล้ว

เจียงเฉิงในตอนนี้ มีผู้คนมารวมตัวกันมากมายมากกว่าที่เยี่ยนจิงซะอีก

มากจนถังเฉาสงสัยว่าแค่โยน

บทที่515

เสียงนี้ เป็นเสียงที่ดึงดูดความสนใจของผู้คนทั้งหมด

ผู้หญิงคนหนึ่งสวมแว่นตาท่าทางมีการศึกษาสูง เดินเข้ามาด้วยอารมณ์เดือดดาล

รูปร่างไม่สูงมากนัก แต่นับได้ว่ามีท่าท่างกระฉับกระเฉง รูปร่างหน้าตางดงามมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

กลับแสดงจุดยืน ขัดขวางเรื่องทั้งหมดอยู่คนเดียว

แต่ว่า สิ่งที่ถังเฉาประหลาดใจ