บทที่489

ถึงแม้เซี่ยอวี่ซิงจะเป็นลูกสาวของผู้นำของตระกูลเซี่ย แต่ในสายตาของเซี่ยซิงเยว่ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลเซี่ย

“อีขี้โรคที่กำลังจะตาย มีวุฒิอะไรที่จะมาเทียบกับฉัน?”

ความคิดนี้ ฝังอยู่ในใจของเซี่ยซิงเยว่เป็นสิบกว่าปีแล้ว ฝังแน่นในความเกลียดชังช้านาน

แต่ ณ ตอนนี้เซี่ยอวี่ซิง ถึงจะเป็นผู้หญ

บทที่490

ฉากนั้นทุกคนเงียบอย่างกับมีคนตาย

เหตุการณ์นี้ ทำให้ตาของทุกคนตกตะลึงใจอย่างมาก พวกคนเหล่านั้นหรือบางคนลืมถอนหายใจเลยด้วยซ้ำ

ในความทรงจำของพวกเขาแล้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมาเซี่ยอวี่ซิงอ่อนแอและป่วยอยู่เสมอ

พวกเขานึกไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าตอนเซี่ยอวี่ซิงโกรธคือจะเป็นสภาพแบบไหน

แต่เซี่ยอวี่ซิงในวินาทีน

บทที่491

“ฮ่ะ?!”

คำพูดของถังเฉา ทำให้เซี่ยซิงเยว่หวาดกลัวจนหน้าไม่มีสีสัน หน้าซีดไปหมด

เซี่ยสิงหลงคิดว่าถังเฉาล้อเล่นและตะโกนอย่างโกรธเคืองทันที: “นายกล้าที่จะข่มขู่เป็นการส่วนตัวหรอ?”

ถังเฉาตกตะลึง แล้วก็หัวเราะอย่างไม่มีเสียง: “พวกคุณคงคิดว่าผมล้อเล่นกับพวกคุณอยู่ใช่ไหม?”

“ผมจริงจัง”

ถังเฉามองไปที