บทที่ 445

บทที่445

ชั้นหกสิบแปดถึงชั้นแปดสิบแปดของอาคารกั๋วจี้ล้วนเป็นของบริษัทลี่จิงกรุ๊ปทั้งหมด และยังมีชั้นเฉพาะที่ใช้เป็นโรงยิมสำหรับพนักงานอีกด้วย

ขณะนี้ คนจำนวนมากต่างแออัดกัน

เมื่อคนบ้าดนตรีตัดสินใจที่จะเล่นคอนเสิร์ตที่นี่ หลินชิงเสว่จึงให้คนจัดการสถานที่ให้แล้ว

ผู้คนจำนวนมากต่างคึกคัก

ผู้คน

บทที่ 446

บทที่446

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวออกจากโรงยิมไปอย่างเงียบๆ

เมื่อลิฟต์ลงมาถึงชั้นล่าง ก็พบกับชายชราที่สวมเสื้อคอจีนรออยู่

เขาแสดงความเคารพ “คุณชาย ไม่น่าสนใจเหรอครับ？”

ชายหนุ่มทำท่าทีดูถูกพร้อมกับโบกมือ “ดนตรีแบบนั้น ฉันไม่สนใจเลยสักกะนิด”

“แต่สิ่งที่น่าสนใจ คือคนที่แสดงต

บทที่ 447

บทที่447

เสียงของชายชราดังก้องกังวาน เขาไม่ได้สนใจใบหน้าของคนบ้าดนตรีเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าของชายชรานั้นยังคงมีความเย่อหยิ่งแฝงอยู่

คนรอบข้างต่างตกตะลึง

ปรากฏว่าการที่ชายชราคนนี้หยุดและช่วยชีวิตไว้ กลายเป็นว่าความจริงแล้วไม่ได้ทำเพราะต้องการช่วย หากแต่มีจุดประสงค์ที่เหมือนกันคือการชวนผู้บ้า