บทที่442

“ประธานถัง ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้ได้คะ?”

พอคำพูดนี้ของถังเฉาลั่นออกมา คิ้วโก่งของฟางหย่าก็ตั้งขึ้น พูดขึ้นด้วยความเดือดดาลเต็มใบหน้า

ตั้งแต่หลังจากได้รู้ว่าภรรยาของถังเฉาก็คือหลินชิงเสว่ ฟางหย่าก็ตัดใจอย่างถึงที่สุด

เพียงแค่คิดว่าต่อไปสามารถอยู่บริษัทเดียวกับถังเฉา ได้เจอหน้ากันทุกวันก็พอใจแล้

บทที่443

“ลูกชาย แกเป็นอะไรไป?”

สังเกตเห็นว่าสีหน้าของซือเหวินปินไม่ปกติ ซือฉี่เหิงก็เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ

“พ่อครับ ผมไม่เป็นไร…”

มุมปากของซือเหวินปินฝืนยิ้มออกมา พูดด้วยสีหน้าพะอืดพะอม

นาทีนี้เขารู้สึกเพียงเสื้อผ้าได้เปียกเหงื่อเย็นชุ่มไปหมดแล้ว

อยู่โตมาขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอเรื่องที่ป

บทที่444

เสียงที่ไม่แน่ชัดนั้น เป็นเหมือนคำตัดสินโทษประหารของซือเหวินปิน

ใบหน้าของเขาซีดขาวราวกับกระดาษ เหงื่อที่เย็นยะเยือกไหลผ่านลงบนหน้าผาก เขาถือโทรศัพท์ด้วยร่างกายที่สั่นเทาไปทั้งตัว

“ไอ้โง่ เป็นยังไงบ้างล่ะ？”

ซือฉี่เหิงเตะเข้าไปที่ซือเหวินปินอีกครั้ง ถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความบูดบึ้ง

เขาก็