บทที่ 417

บทที่417

เมื่อรู้สึกถึงความเปียกชื้นที่หลังมือของเธอ หลินชิงเสว่ก็เงยหน้าขึ้นและมองด้วยความประหลาดใจขณะที่น้ำตาในดวงตาของหลินเจิ้นสงหยดลงบนมือของเธอทีละหยด

ทันใดนั้น เธอรู้สึกปลาบปลื้มใจ กำข้อมือของหลินเจิ้นสงไว้แน่น และกรีดร้องออกมาดังๆ

“พ่อ พ่อ คุณตื่นหรือยัง?”

เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหว

บทที่ 418

บทที่418

หลินฉ่ายเวยและหลินชิงเสว่ตกตะลึง และพูดไม่ออกสักคำ ถังเฉาก็มีใบหน้าที่เคร่งขรึม เขาสามารถเดาเรื่องราวคร่าวๆได้ แต่เมื่อเขาได้รู้เรื่องราวทั้งหมด เขาก็ถอนหายใจด้วยความคาดไม่ถึง

สำหรับโจวเหม่ยหยูน หลังจากฟังคำพูดของหลินเจิ้นสง การแสดงออกของเธอก็เปลี่ยนไป

ทุกคนมีอดีตที่สวยงามอยู่ในใ

บทที่ 419

บทที่419

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ หลินฉ่ายเวยตื่นขึ้นอย่างช้าๆ

วินาทีที่เธอลืมตาขึ้น เธอรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง และเธอไม่มีเรี่ยวแรงใดๆ

ในไม่ช้า เธอก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะหมดสติ เดินบนถนนคนเดียวอย่างไร้จุดหมาย และถูกคนอื่นทำให้เป็นลม เธอก็หมดสติไปหลังจากนั้น

ตื่นมาก็พบว่าอยู