บทที่419

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ หลินฉ่ายเวยตื่นขึ้นอย่างช้าๆ

วินาทีที่เธอลืมตาขึ้น เธอรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง และเธอไม่มีเรี่ยวแรงใดๆ

ในไม่ช้า เธอก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะหมดสติ เดินบนถนนคนเดียวอย่างไร้จุดหมาย และถูกคนอื่นทำให้เป็นลม เธอก็หมดสติไปหลังจากนั้น

ตื่นมาก็พบว่าอยู่ที่นี่

“ที

บทที่420

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

เสียงของเฉิงเพ่ยก้องกังวานไปทั่วพื้นที่ และสีหน้าของผู้บริหารระดับสูงของบริษัทลี่จิงกรุ๊ปทั้งหมดก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

สายตาของทุกคน จ้องไปที่ใบหน้าของเฉิงเพ่ยด้วยท่าทางที่ไม่ดี

สายตาของคนบางคน ยิ่งเหมือนกำลังมองคนโง่

ก่อนที่มันจะได้โครงการของสำนักงานการ

บทที่421

ทุกคนในที่เกิดเหตุได้ยินอย่างชัดเจน และสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปในทันใด

ก่อนหน้านี้เฉิงเพ่ยอวยตระกูลซ่งว่าตระกูลซ่งรวยและแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ตอนนี้เมื่อพูดถึงขั้นตอนการซื้อกิจการ เขาพูดว่า “ไม่มีเงิน” ซึ่งให้ความรู้สึกว่าหัวเสือหางงู เริ่มต้นได้สวยงาม แต่ตอนจบกลับแย่

ใบหน้าของเฉิงเพ่ยน่าเกล