บทที่408

“รองหัวหน้า ตั้งแต่จากกันที่ภาคเหนือ ก็เป็นเวลานานพอสมควร สบายดีไหมครับ?”

ผู้บ้าการแพทย์ที่นั่งอยู่ข้างหลัง ถามด้วยรอยยิ้ม

เมื่อระลึกถึงช่วงเวลาที่อยู่กองทัพ ถังเฉาก็ยกมุมปากของเขาขึ้น ปรากฏรอยยิ้มออกมา

“ไม่เลวนะ มีภรรยาที่รักผม ยังมีลูกสาววัย 5 ขวบหนึ่งคน ”

พูดจบ เขาหันกลับมามองผู้บ้าการแพ

บทที่409

ทันใดนั้นเสียงของโจวเหม่ยหยูนก็แหลมขึ้น ทุกคนในห้องต่างพากันตกใจ

ทันใดนั้นในห้องก็เงียบลง ทุกคนก็มองที่โจวเหม่ยหยูนด้วยท่าทางประหลาดใจ

โจวเหม่ยหยูนก็ตระหนักได้ว่าปฏิกิริยาของตัวเองใจร้อนเกินไป และรีบดึงหลินฉ่ายเวยให้นั่งลง “ฉ่ายเวยเอ้ย แม่ก็เป็นห่วงความปลอดภัยของเจิ้นสง เธอดูคนนั้น ทั้งตัวต

บทที่410

“ญาติสนิท？！”

คำพูดของผู้บ้าการแพทย์ ทำให้ทุกคนประหลาดใจ

แขนขาของโจวเหม่ยหยูนชาไปหมด ฟันของหล่อนกระทบกันด้วยความสั่นกลัว

หลินฉ่ายเวยร้องอุทานออกมาว่า “ญาติสนิท ไม่ใช่ฉันหรือไง？”

ความหมายของผู้บ้าการแพทย์นั้นแน่ชัด ในบางสถานการณ์ ไม่ใช่แค่ยากับฝีมือการรักษาโรคเท่านั้น แต่ความปรารถนาของผู้ป่วย