บทที่339

มองดูหลินชิงเสว่ที่ปิดตาอยู่ในอ้อมกอด ริมฝีปากแดงที่ยั่วยวน ถังเฉาแอบกลืนน้ำลาย

หลินชิงเสว่มอบตัวให้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ครั้งก่อนที่ทั้งสองแยกกันอยู่ครึ่งเดือน เวลายาวนานแต่กลับไม่มีความหมาย หลินชิงเสว่เคยเสนอคำขอที่จะนอนด้วยกัน แต่กลับถูกถังเฉาปฏิเสธ

เพราะเขารู้ดีว่า หลินชิงเสว่ในตอนนั้น ยั

บทที่340

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

หลังจากนั้นสามชั่วโมง เครื่องบินลงจอดสู่พื้น

ถังเฉาหลินชิงเสว่ทั้งสี่เดินออกจากสนามบิน หลินจ้าวหยูนสูดหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าลึกๆ พูดว่า “ก็ยังเป็นอากาศของหมิงจูที่หอม”

“เพราะอากาศของที่หมิงจูผ่อนคลาย”

หลินชิงเสว่พูดแก้

ถังเฉาฟังแล้วก็มีความรู้สึกอ

บทที่341

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

กำไรที่แผนกการค้าต่างประเทศเยอะ แต่งานก็ยุ่งมาก เดิมทีหลินฉ่ายเวยกำลังปรึกษาอะไรบางอย่างกับคนหนึ่งที่เหมือนกับหัวหน้า จึงไม่มีใครสนใจ

แต่ว่าเมื่อมีเสียงตบดังขึ้น ทั้งห้องทำงานก็เงียบในทันที ทุกคนต่างก็มองไป

หลินฉ่ายเวยเองก็ตกใจกับฝ่ามือนี้ นิ่งอึ้งอยู