บทที่336

“ใคร?!”

ฉินผู่หยางตัวตรึงไปทั้งตัว จ้องเงานอกหน้าต่างเขม็ง

เมื่อเห็นว่าคนๆนั้นเป็นใครอย่างชัดเจน เขาก็ร้องเสียงแหลมออกมา “ถังเฉา? นาย เป็นนาย!”

เขามองถังเฉาที่ยืนอยู่คนเดียว ทันใดนั้น ก็เหมือนว่านึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นไม่ดี “คนขับรถของฉันละ! เขาอยู่ไหน?”

เดิมทีถังเฉาที่ควรจะตายยื

บทที่337

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

หลังจากเสียงที่ดังมาก ก็คือความเงียบอย่างที่สุด

ฉินผู่หยางล้มลงกับพื้น ไม้เท้าในมือตกลงด้านข้าง เขาหายใจอย่างหนัก บรรยากาศรอบตัวหายไปเรื่อยๆ ในสายตาของเขามันกลายเป็นน่ากลัวอย่างที่สุด เหมือนกับปลาที่ขาดน้ำ

เขารู้สึกว่าใบหน้าเย็นๆ ใช้มือจับ มีความเหนีย

บทที่338

เราจะทยอยไล่แก้ให้ยามว่างอยากให้แก้เรื่องไหนคอมเมนต์ไว้นะคะ

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

ดูออกได้ว่า หงโฝไม่ได้พูดโกหกแม้แต่นิดคนเมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีทางไป จะต้องบอกในสิ่งที่รู้ทั้งหมดแน่

แต่ว่า ความจริงก็โหดร้ายอย่างนั้น ถึงแม้จะเป็นถังเฉา ยังรู้สึกว่าหัวใจถูกแทงอย่างหนั