บทที่322

สัมผัสได้ถึงจิตอาฆาตแค้นของเหล่าหน่วยกล้าตาย ถังเฉาเองก็มีสีหน้าเย็นชานิดหน่อยเช่นกัน ลักษณะพลังบนตัวไต่ขึ้นไปถึงขีดสุดเช่นเดียวกัน

ตอนที่สงครามใหญ่กำลังจะปะทุขึ้น ห้องหนังสือกลับมีเสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น

“แดดดี้คะ เสร็จหรือยังคะ ได้เวลาทานข้าวเย็นแล้วนะคะ”

เสียงดังกังวานของหลินจ้าวหยูนล

บทที่323

ตึง—-

ตอนที่ลั่วเยนอวิ๋นพูดสถานะแท้จริงของผู้หญิงที่ชื่อ’หมิงจวิน’คนนั้นออกมา หลินชิงเสว่วางตะเกียบลงอย่างแรงทันใด พูดออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา “ฉันกินอิ่มแล้ว”

จากนั้นไม่ได้พูดจาอะไรอีก ขึ้นไปชั้นบนโดยตรง

ถังเสี่ยวลี้หวาดกลัวความเย็นชาบนตัวของหลินชิงเสว่อยู่บ้าง และเป็นห่วงมารดา ดังนั้นจึงเอีย

บทที่324

วันต่อมา ถังเฉาตื่นนอนแต่เช้า พบบางอย่างที่น่าแปลกใจ หลินชิงเสว่และถังเสี่ยวลี้ตื่นเช้ายิ่งกว่า จึงถามไปแบบอดแปลกใจไม่ได้ “ทำไมตื่นเช้าขนาดนี้กัน?”

บนหน้าหลินชิงเสว่ไม่มีรอยยิ้มใดๆ “เสี่ยวลี้นอนแปลกที่ เลยตื่นมาเช้ามาก ฉันก็เหมือนกัน”

ในใจถังเฉาสั่นไหวครู่หนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรต่อ งานเลี้ยงของ