บทที่318

ทั่วทั้งตระกูลหลวงในเยี่ยนตูเงียบสงัดราวกับตาย ทุกคนที่เดิมทีเอาความสนใจไปอยู่บนร่างของถังเฉา เคลื่อนย้ายทั้งหมดมาอยู่ที่ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ที่เดินมาทางนี้

ตึง! ตึง! ตึง!

จังหวะก้าวเท้าของเขาสงบนิ่ง รองเท้าหนังที่มันวาวคู่หนึ่งยึดพื้นเบา ๆ ส่งเสียงเป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความไพเราะเสน

บทที่319

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

ผู้เฒ่าเป็นพ่อบ้านของตระกูลหลวงในเยี่ยนตู สีหน้าของถังเฉาเปลี่ยนไปเล็กน้อยทันที ในใจจมดิ่ง

หลินชิงเสว่เองก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน คว้ามือของถังเฉาไปจับไว้แน่น “ฉันไปเป็นเพื่อนคุณค่ะ!”

พ่อบ้านผู้เฒ่ากลับยิ้มเล็กน้อย “คุณหนูใหญ่ครับ นายท่านพูดเอ

บทที่320

นักลอบสังหารที่ยิ่งใหญ่มีกลิ่นอายที่มืดครึ้มและหนาวเย็น ทำให้กลิ่นอายในห้องหนังสือหนาวยะเยือก ร่างกายที่ทรงพลังของถังเฉาก็ขึงตึงในชั่วพริบตา

แต่ก็ต่อเนื่องกันแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น ความรู้สึกตึงเครียดทั้งหมดสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย สิ่งที่แย่งชิงอำนาจของคนอื่นคือ ความเย็นชาที่ไม่หวาดหวั่นต่อ