ตอน 30
อำนาจและทรัพย์สมบัติ
บทที่30
“จริงเหรอ…….”
ได้ยินชื่อของหลี่เห้า สีหน้าของถังเฉาก็ค่อยๆยับยั้งความรู้สึกเอาไว้
เฟิ่งหวงเหยียบคันเร่งเบาๆ รถก็ค่อยๆเคลื่อนตัวออกอย่างช้าๆ
ถังเฉามองออกไปนอกหน้าต่าง สีหน้าของเขานั้นดูมืดมน
สามปีแล้ว ก็ยังไม่มีทางลืมเรื่องนี้สินะ？
ความเจ็บปวดภายในจิตใจ ค่อยๆเริ่มทรมานถังเฉา
เขาหยิบบุหรี่ออกม
ตอน 31
บทที่31
หลังจากที่ถังเฉาเซ็นใบรับรองเสร็จ เขาก็เดินจากไป เหลือเพียงแต่หลินฉ่ายเวยและโจวเหม่ยหยูนที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม แต่สีหน้าของพวกหล่อนดูไม่ค่อยสู้ดีนัก
“ทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น？”
หลินฉ่ายเวยยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห “เรียกว่าเป็นภาระได้ยังไง？พูดอย่างกับว่าพวกเราเป็นคนเก็บของเหลืองั้นเหรอ”
เป็นผู้จัดการทั่ว
ตอน 32
บทที่32
“เห็นหรือยังล่ะ? เขาเป็นพ่อของฉัน”
หลังจากที่ถังเฉามาถึง ถังเสี่ยวลี้ก็หยุดร้องไห้ และพูดกับทุกคนในห้องทำงานของอย่างแข็งกร้าว
ครูหลินและหวางเสี่ยวเป่าและพ่อของเขาในขณะ ตกใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขามองถังเฉาด้วยสีหน้าที่เหมือนกับกำลังเห็นผี
“พ่อหรือ?”
เธอมีพ่อตั้งแต่เมื่อไหร่? เธอมีพ่อด้วย