บทที่ 241

บทที่241

คนเรามักเดินไปยังที่สูง น้ำมักไหลลงสู่ที่ต่ำ

ไม่มีตระกูลใดที่รุ่งโรจน์อยู่ได้ตลอดกาล หลังจากที่รุ่งเรืองถึงขีดสุด ย่อมตกต่ำลงถึงขีดสุด

ดังนั้นทุกคนล้วนปีนทะยานขึ้นไปไม่หยุด ไม่ปล่อยโอกาสที่จะทำให้ตระกูลยิ่งใหญ่ใดๆ ผ่านไปได้สักอย่าง

เพราะพวกเขาเข้าใจดี ความสำเร็จที่เกิดขึ้นได้แลกม

บทที่ 242

บทที่242

และในเวลานี้ บนหน้าของเหวินหนานเฉิงเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย ในสายตามีความบ้าคลั่งอยู่เต็มไปหมด

สีหน้าของหลินฉ่ายเวยซีดเซียวลงในชั่วพริบตาเดียว มองที่มือของตนเองอย่างสั่นเทา

โจวเหม่ยหยูนพอได้ยินว่าบนตัวหลินฉ่ายเวยมีระเบิดอยู่ ตกใจเสียยกใหญ่ รีบผลักเธอออกทันใด

“บนตัวเธอมีระเบิด

บทที่ 243

บทที่243

ตูม—-

หลังจากนั้นสามวินาที ในสระว่ายน้ำเกิดการระเบิดที่มหาศาล

ควันหนาทึบที่เกิดจากการระเบิดปนเปื้อนน้ำที่ใสสะอาดจนดำไปหมด ระลอกน้ำดำระเบิดออก กลายเป็นสายฝนเต็มท้องฟ้า จากนั้นตกลงมาแล้ว

ในสระว่ายน้ำระลอกคลื่นซัดสาด เศษเสื้อที่ถูกเผาไหม้ลอยขึ้น

มีของเหวินเฉี่ยวหรู และมีของเหวินหนาน