บทที่ 238

บทที่238

ไม่เพียงเหวินเหวยเฉินที่อยู่บนเวทีเท่านั้น แม้แต่บ้านเหวิน บ้านโจวที่อยู่ใกล้เวทีที่สุดยังมีสีหน้าตะลึง

พวกเขาได้ยินชัดเจนมา มีคนพูดว่า ‘พวกคุณไม่มีทางมีความสุขหรอก’ ดังขึ้นมาจากบรรดาแขกเหรื่อ!

ตัวแทนตระกูลดังจากเมืองเจียงและหมิงจู ต่างพร้อมกันหัวเราะพรืดออกมาหลังจากตกตะลึงไปชั่ว

บทที่ 239

บทที่239

น้ำเสียงไม่หนักมาก แต่เย็นชาสุดๆ ทุกคนหันไปมองโดยอัตโนมัติ

ถังเฉาอึ้งไปเหมือนกัน พอหันไปมอง สีหน้าเย็นชาหายไปเป็นปลิดทิ้ง และมีความอ่อนโยนแบบหาได้ยากยิ่งขึ้นมาแทนที่

หลินฉ่ายเวยมองภาพนั้นอย่างตะลึง เธอไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนี้บนใบหน้าถังเฉามาก่อน

ทันใดนั้น เธอเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้

บทที่ 240

บทที่240

“พ่อ!”

“เจ้าตระกูล!”

เหวินหนานเฉิงนั่งลงกับพื้นหญ้าอย่างหมดสภาพ สองมือกุมหน้าอก หายใจไม่เป็นจังหวะ

ลูกหลานสายตรงของบ้านเหวินทั้งหมดหน้าเปลี่ยนสี ช่วยกันเข้ามาพยุงเหวินหนานเฉิงที่รับการโจมตีไม่ไหวนี่

เหวินเฉี่ยวหรูตะลึงอ้าปากค้าง ความซวยเข้ามาเร็วมากเกินไป เวลาแค่นี้เธอเองก็ยังไม่