บทที่215

“นี่มัน…”

ขณะที่มองไปยังการโจมตีเธอบนหน้าเว็บ ตัวของหลินชิงเสว่สั่นขึ้นมาเล็กน้อย เล็บของเธอฝังลึกลงไปที่ใจกลางฝ่ามือ

ดวงตาของถังเฉาเองก็จมลงไป : “แขกนับพันได้หนุนนอนหมอนหยกคู่ แขกนับพันลิ้มรสริมฝีปากแดง”

“ถังเฉา ฉันไม่ได้…”

หลินชิงเสว่มองไปทางถังเฉาทันทีแล้วกัดฟันแน่น ใบหน้าซีดเผือด

ถังเฉา

บทที่216

เมื่อประโยคที่มีความหนาวเหน็บอย่างรุนแรงนี้จบลง อุณหภูมิในห้องประชุมได้ลดลงอย่างกะทันหัน

ไม่รู้ว่าตอนไหนที่รอยยิ้มบนใบหน้าของถังเฉาได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วแทนที่ด้วยเจตนาฆ่าที่กระชากวิญญาณของผู้คนได้

ใจคนช่างต่ำช้า ถึงแม้จะเห็นอยู่ชัดๆว่าข่าวการใส่ร้ายป้ายสีหลินชิงเสว่นี้เป็นผลงานชิ้นเอ

บทที่217

สิ่งต่างๆเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและเร็วเกินไปอย่างมาก เร็วจนทุกคนไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

เสี้ยววินาทีก่อนหน้านี้เหล่าเถ้าแก่บริษัทยังร้องตะโกนอย่างยโสโอหังว่าต้องการยุติความร่วมมือ วินาทีต่อมาแม้แต่บริษัทของตนเองก็อาจจะรักษาเอาไว้ไม่ได้แล้ว ประธานของสิบบริษัทใหญ่ ไม่เพียงแค่หวางติงเหยนคนเดียว