บทที่192

เฟิ่งหวงที่ได้ยินคำพูดของหลี่เถ่ ได้ปรากฏสีหน้าที่เป็นห่วง: “รองหัวหน้า หรือเรายังไม่ต้องกดดันคนร้ายมากเกินไป เพราะชีวิตของเสี่ยวลี้สำคัญกว่า…..”

ถังเฉาพยักหน้า และสั่งให้หลี่เถ่อย่าไปกดดันคนร้ายมากเกินไป ทุกอย่างต้องคำนึงถึงชีวิตและความปลอดภัยของเสี่ยวลี้เป็นอันดับแรก

พูดจบ สีหน้าของถังเฉา

บทที่193

ขณะที่หัวของชายหน้ากากค้างคาวมีความคิดนี้ขึ้นมา เขาเหมือนคนที่ถูกสาปให้เป็นหิน ไม่กระดุกกระดิกเลย

ไม่ใช่เขาไม่อยากขยับตัว แต่เขาขยับตัวไม่ได้

ขมับศีรษะด้านซ้ายของเขา เหมือนการเล่น มายากลทำให้ขมับด้านซ้ายของเขามีรูโหว่ที่มีเลือดเพิ่มเติมเข้ามา

หลังจากนี้ รูโหว่นั้นใหญ่ขึ้น และเลือดสีแสงสด ได

บทที่194

ถังเสี่ยวลี้ไม่รู้เรื่องที่ตัวเองถูกลักพาตัวเลย ระหว่างทางเธอคุยไม่หยุด และเล่าเรื่องที่เธอกับหลินจ้าวหยูนไปเล่นที่สวนสนุก

เห็นลูกสาวตัวเองที่ไม่ได้รับผลกระทบอะไร ถังเฉาถึงได้โล่งใจ สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็คือการลักพาตัวครั้งนี้ จะทำให้เสี่ยวลี้มีความทรงจำที่ไม่มีวันลืม

เฟิ่งหวงขับรถ ไม่นานก็