ตอน 16
อำนาจและทรัพย์สมบัติ
บทที่16
เมื่อสองแม่ลูกหลินฉ่ายเวยกลับมาถึงบ้าน บรรดาสมาชิกของตระกูลหลินที่นั่งอยู่ทุกคนต่างลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
“เป็นยังไงบ้าง? พอมีความหวังไหม? ”
“เฮ้อ……”
โจวเหม่ยหยูนอยากจะพูด แต่ก็ไม่พูดอะไร เพียงแต่ถอนหายใจอย่างเศร้า ๆ
“ฉ่ายเวย มันไม่เป็นไปตามที่เราคิดใช่ไหม?”
ลุงรองหลินอีเจิ้งมองแวบเดียวก็ดูออก แ
ตอน 17
บทที่17
ทันใดนั้นสถานที่นี้ก็เงียบลง เถียนหยูที่ยืนอยู่ข้างหลังหลี่ถาวพยักหน้าให้ซุนชิง เพื่อให้ซุนชิงโล่งอก
มีหัวหน้าเถียนช่วยอยู่ พวกเขาจะร่วมมือทางธุรกิจ เรื่องต้องสำเร็จอย่างแน่นอน
ซุนชิงสีหนาเต็มไปด้วยความมั่นใจ จัดเสื้อผ้าผูกเนกไท และเตรียมพร้อมอยู่เสมอ
หลินเจิ้นสงรู้สึกประหม่าตื่นเต้นจนเหงื่อ
ตอน 18
บทที่18
ถูกหลินเจิ้นสงตบโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้หลินฉ่ายเวยตกตะลึง
เมื่อเธอตั้งสติได้ ดวงตาทั้งสองข้างของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง “พ่อ พ่อตบฉัน!”
เธอแทบไม่อยากจะเชื่อ เพราะตั้งแต่เล็กจนโตพ่อไม่เคยตบตีเธอเลยสักครั้ง แต่เพื่อไอ้คนไร้ประโยชน์คนนี้ถึงกับตบเธอ
“คุณบ้าไปแล้วเหรอ เธอเป็นลูกสาวของคุณน่ะ!”
โจวเหม่ย