บทที่126

ทันทีที่เธอพูดสิ่งนี้ออกมา สีหน้าของซุนเสว่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และเธอขอความเมตตาว่า: “ประธานหลินคะ ฉันไม่กล้า ฉันไม่กล้าที่จะสร้างความขัดแย้งภายในอีกต่อไปแล้ว!”

ในสายตาของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอใช้เวลานานมากในการไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งรองประธาน เธอจะยอมถูกเขี่ยออกง่ายๆแบบนี้ได้ยังไง?

บทที่127

เมื่อถังเฉามาถึงประตูของบริษัทโอ้ซิน มีคนงานสวมชุดคลุมและหมวกกันน็อกอยู่ทุกหนทุกแห่ง และมีเสียงของสายการประกอบเครื่องจักรทำงานด้วย

ทุกอย่างเป็นไปตามที่กำหนด

เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องทำงานของประธาน ถังเฉาก็เห็นหญิงสาวร่างสูงในชุดธุรกิจเดินออกมาจากที่นั่น

เป็นเลขาส่วนตัวของหลินชิงเสว่ หลี่ถาว

บทที่128

ตูม!

เหมือนสายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้า หลินเจิ้นสงตกตะลึงไปทั้งตัว และเขามองไปที่โจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย และหลินจ้องด้วยสายตาที่เฉื่อยชา และเสียงของเขาก็สั่นอย่างรุนแรง: “เหม่ยหยูน ทุกสิ่งที่เขาพูด … เป็นความจริงหรือ? เธอขายบริษัทโอ้ซินให้ซ่งเทียนซานแล้วจริงหรือ?”

โจวเหม่ยหยูนแสดงสีหน้าเฉยเมย