บทที่124

หลินฉ่ายเวยก็ตกตะลึงเช่นกัน ชั่วขณะหนึ่งเธอลืมที่จะหลบถอย เลยถูกซ่งเทียนซานตบตีไปหลายครั้ง

ทันใดนั้น มุมปากมีเลือดออก และผมก็ยุ่งเหยิง

หลินฉ่ายเวยยังคงมีดวงตาที่เฉื่อยชา ราวกับว่าวิญญาณของเธอขาดหายจากร่างกายไปแล้ว เธอมองไปที่เหวินเหวยเฉินด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

“เป็นใบ้ไปแล้วเหรอ? เล่าทุกอย่า

บทที่125

หลัวปู้สุภาพกับหลินชิงเสว่มาก ไม่ใช่แค่เพราะเจ้านายใหญ่เท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะเหตุผลบางอย่าง

สมาคมการค้าหงยิงจะคัดเลือกดารานักธุรกิจหน้าใหม่ที่มีสิทธิ์เข้าสู่องค์กรการค้า และมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดในทุกๆปี ซึ่งซ่งหรูอี้และหลินชิงเสว่ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

เพียงแต่ทั้งสองคนไม่ยอมรับคำเชิญของ

บทที่126

ทันทีที่เธอพูดสิ่งนี้ออกมา สีหน้าของซุนเสว่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และเธอขอความเมตตาว่า: “ประธานหลินคะ ฉันไม่กล้า ฉันไม่กล้าที่จะสร้างความขัดแย้งภายในอีกต่อไปแล้ว!”

ในสายตาของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอใช้เวลานานมากในการไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งรองประธาน เธอจะยอมถูกเขี่ยออกง่ายๆแบบนี้ได้ยังไง?