บทที่ 116

บทที่116

บทที่ 117

บทที่117

เมื่อฟางหย่าเอ่ยประโยคเช่นนี้ออกมาเอง ถังเฉาถึงกับตกตะลึงทันที

ไม่เพียงถังเฉาเท่านั้นที่มึนงง ทุกคนที่อยู่ในงานต่างก็ตกตะลึง

รองประธานฟางที่มีท่าทีอ่อนโยนมาตลอด พูดประโยคเช่นนี้ออกมาได้ด้วยเหรอ?

หลินฉ่ายเวยมองตาค้าง หน้าอึ้งพูดไม่ออก มองดูถังเฉากับฟางหย่าทักทายกันไปมา

พวกเขา……รู้

บทที่ 118

บทที่118

ให้เกียรติเต้นรำกับฉันสักเพลงได้ไหม?

มองดูดวงตาของฟางหย่าดุจดั่งดวงดาว รอยยิ้มเหมือนบุปผาเบ่งบาน ถังเฉาตกใจเล็กน้อย ยิ้มกลับ

“คุณต้องการจะเต้นรำกับผมเหรอ?”

ฟางหย่าพยักหน้าอย่างจริงจัง แสงไฟในงานเลี้ยงสลัว ๆ แต่ดวงตาเธอนั้นส่องประกายสุกสกาว ราวกับว่าเป็นแสงของดวงดาว

ถังเฉาส่ายหัว