บทที่122

เมื่อถังเฉากลับถึงบ้าน เป็นเวลาสิบนาฬิกาแล้ว และถังเสี่ยวลี้ก็หลับไปแล้ว

ถังเฉาเดินไปที่เตียงอย่างเบามือเบาเท้า และนอนลงอย่างระมัดระวัง

ถังเฉาคิดว่าหลินชิงเสว่หลับไปแล้ว แต่ไม่คาดว่า เสียงอันสงบของหลินชิงเสว่จะมาจากความมืด

“บนตัวคุณมีกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง”

ทันใดนั้น ถังเฉาก็ตกตะลึง เขาอาบน้

บทที่123

ที่บริษัทหลงเถิง อาคารกั๋วจี้

ภายในห้องทำงานของประธานกรรมการ ซ่งเทียนซานเดินไปมาอย่างกระวนกระวายใจ และตรวจสอบเวลาในมือเป็นครั้งคราว ราวกับกำลังรอใครบางคนอยู่

ในขณะนี้ ประตูเปิดก็ออก เขามองไปที่ประตูโดยอัตโนมัติ ทันใดนั้นใบหน้าของซ่งเทียนซานก็ร่าเริงข้น

แต่เมื่อเขาเห็นว่าคนที่เข้ามาคือหลินฉ่

บทที่124

หลินฉ่ายเวยก็ตกตะลึงเช่นกัน ชั่วขณะหนึ่งเธอลืมที่จะหลบถอย เลยถูกซ่งเทียนซานตบตีไปหลายครั้ง

ทันใดนั้น มุมปากมีเลือดออก และผมก็ยุ่งเหยิง

หลินฉ่ายเวยยังคงมีดวงตาที่เฉื่อยชา ราวกับว่าวิญญาณของเธอขาดหายจากร่างกายไปแล้ว เธอมองไปที่เหวินเหวยเฉินด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

“เป็นใบ้ไปแล้วเหรอ? เล่าทุกอย่า