บทที่105

สำนักงานหนังสือพิมพ์และสถานีโทรทัศน์ทุกแห่ง ต่างรายงานเหตุการณ์นี้ แน่นอนข่าวก็แพร่กระจายไปยังโทรศัพท์มือถือของโจวเหม่ยหยูนและหลินฉ่ายเวยด้วย

พวกเขาดูข่าวด้วยสีหน้าที่ตะลึงตกใจ ถูกคนที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ทำเอาช็อค

“โอ้พระเจ้า หนึ่งวันสามร้อยต่อหนึ่งคน คนงานหนึ่งแสนคน วันหนึ่งต้องใช้จ่ายสามสิบล้า

บทที่106

เสียงดังก้อง —-

เฮลิคอปเตอร์งลงจอดบนพื้นราบใกล้ๆทีละลำ คนกลุ่มหนึ่งเดินขนอุปกรณ์เข้าไปในบริษัทโอ้ซินทีละเครื่อง ทำเอาคนตระกูลโจวทั้งหมดมองตาค้าง

สีหน้าของโจวเหม่ยหยูนเปลี่ยนเป็นสีทั้งแดงทั้งขาว ราวกับว่าถูกใครตบไปแรงๆหลายที ใบหน้าของโจวฉวนกั๋วเขียวเต็มหน้า กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกอย่างรุนแร

บทที่107

“ ดูเหมือนมีเหตุผลนะ… ”

ฟังจากการวิเคราะห์ของโจวฉวนกั๋ว โจวเหม่ยหยูน หลินฉ่ายเวย โจวเหม่ยหลินต่างก็มองหน้ากัน

เมื่อก่อนพวกเขาห่วงแต่ไล่คนเฮงซวยถังเฉาออกไป จึงละเลยถังเฉาที่มีการเปลี่ยนแปลง ‘จากไม่เอาไหนกลายเป็นคนดีเลิศ’ แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยนึกถึงจุดนั้นเลย

“งั้นพวกเราควรพวกทำยังไงดี?”

โจวฉวน