ตอนที่25 ผู้เป็นแม่ฟางเชี่ย

หลังจากหซื่งหลิวนี วางสายไป เธอก็ตกใจอึ้ง ตัวสั่น

เธอกำมือถือไว้แน่น ตาแดง ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกน้อยใจ และไม่พอใจ

ถึงจะไม่พอใจมากแค่ไหน แต่เธอก็พยายามหักห้ามใจตัวเองไว้

หซื่งหลิวนี พูดถึง ถ้าเกิดว่าเธอยังอยากอยู่กับเขา เธอก็ต้องไม่สร้างความเดือดร้อ

ตอนที่26 ระยะเวลาการชอบมันสั้นมาก

ฟางเชี่ยกลับไปแล้ว เธอทนดู ทนพูดกับลูกสาวนานไม่ได้ เธอปวดใจ

หลังจากที่แม่กลับไป เธอก็โทรหาฉินช่ง วานให้เขาช่วยบอกเหยนเฉินว่าเธออยากพบเขา

วันต่อมา เขาก็มา

ใบหน้าของเขาเหนื่อยล้า

“ฉินช่งบอกว่าเธออยากเจอฉัน” เขาถอดเสื้อกันหนาวออก เธอจึงเดินไป

ตอนที่27 เดินจากมา

คืนนั้น เธอพาลูกออกมาจากบ้านหลังนั้น

เธอไม่เอาของอะไรมาด้วย เพราะของพวกนั้นไม่ใช่ของเธอ

เธอไม่มีที่ไป นอกจากกลับบ้าน

เธอเห็นสภาพของลูกสาวตัวเอง “แกหายมานานขนาดนี้ เขาไม่แม้แต่จะมาตามหาแก มันก็หมายความว่าเขาไม่ได้เห็นแกสำคัญอะไรเลย แกควรจะรู้ตัวได้แล้ว”

เ