บทที่67

กู้จิ้งเจ๋อปล่อยให้คนช่วยพยุงโม่ฮุ่ยหลิงขึ้นรถ จากนั้นเขาจึงขับรถพาเธอไปยังโรงพยาบาล

เมื่อถึงโรงพยาบาล หมอก็รีบตรวจเช็กร่างกายของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว โม่ฮุ่ยหลิงเอาแต่ร้องไห้อยู่ตลอดเวลา พร่ำบอกแต่ว่าเธอแทบจะตายด้วยความเจ็บอยู่แล้ว

กู้จิ้งเจ๋อก็ทำได้แค่ปลอบใจเธออยู่ข้างๆ

บทที่68

โม่ฮุ่ยหลิงกรีดร้องเสียงดังและมองหน้ากู้จิ้งเจ๋ออย่างคับแค้นใจ “จิ้งเจ๋อคะ นี่มันเจ็บมากนะ คุณเห็นมั้ยว่าแผลฉันมันใหญ่ขึ้นน่ะ”

กู้จิ้งเจ๋อก้มลงมอง เขาเห็นเพียงรอยถลอกเล็กน้อยเท่านั้น จึงพูดกับเธอว่า “มันไม่ใหญ่สักหน่อย เธอไม่เห็นต้องกลัวขนาดนี้เลย”

หญิงสาวทำปากยื่น “แล้ว

บทที่69

ขณะถูกนำตัวลงจากรถ หลินเช่อก็แอบสังเกตเห็นกู้จิ้งเจ๋อแวบๆ ทางหางตาว่าเขากำลังขับรถใกล้เข้ามา ชายหนุ่มเปิดประตูและก้าวลงจากรถ ลมบริเวณสะพานนั้นพัดแรงมากเสียจนเสื้อโค้ตของเขาปลิวเปิดออกเผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวและเสื้อนอกสีกรมท่าที่ชายหนุ่มสวมอยู่สะบัดไปมาด้วยแรงลม ท่าทางของเขาดูสุขุมและเรี