บทที่65

“คุณ…” หลินเช่อยกมือขึ้นฟาดไปที่ไหล่เขาโดยแรง “ยังจะกล้าพูดขึ้นมาอีกนะ”

“จะเป็นไรไปเล่า”

“ก็คืนนั้นคุณไม่ได้เห็นแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำ!” หลินเช่อจำได้ชัดเจน เขาเหมือนกับปีศาจที่บุกตะลุยเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ยอมหยุด

ดวงตาของชายหนุ่มเป็นประกายวาบขณะมองเธออย่างเ

บทที่66

โม่ฮุ่ยหลิงส่งยิ้มให้หลินเช่อก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆ

“คุณหลิน” ยิ่งหล่อนพยายามยิ้มให้อย่างอ่อนหวานเท่าไหร่ หลินเช่อก็นึกเกลียดกลัวเธอมากขึ้นเท่านั้น

โม่ฮุ่ยหลิงคนนี้เป็นคนที่คาดเดาไม่ได้เลยจริงๆ

“คุณโม่ มาหากู้จิ้งเจ๋อเหรอคะ คุณเข้าไปข้างในบ้านได้เลยนะคะ”

บทที่67

กู้จิ้งเจ๋อปล่อยให้คนช่วยพยุงโม่ฮุ่ยหลิงขึ้นรถ จากนั้นเขาจึงขับรถพาเธอไปยังโรงพยาบาล

เมื่อถึงโรงพยาบาล หมอก็รีบตรวจเช็กร่างกายของหญิงสาวอย่างรวดเร็ว โม่ฮุ่ยหลิงเอาแต่ร้องไห้อยู่ตลอดเวลา พร่ำบอกแต่ว่าเธอแทบจะตายด้วยความเจ็บอยู่แล้ว

กู้จิ้งเจ๋อก็ทำได้แค่ปลอบใจเธออยู่ข้างๆ