บทที่ 86

บทที่86

อวี๋หมินหมิ่นหันไปมองผู้ช่วยของตัวเอง “พอเลย หยุดพูดไร้สาระได้แล้วน่า”

จากนั้นเธอก็หันกลับมาหาหลินเช่อ “ฉันก็พอจะมีทักษะการเอาตัวรอดอยู่บ้างหรอก แต่ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น อันนี้ว่ากันตรงๆ นะ”

แต่คนเป็นผู้ช่วยยังไม่ยอมหยุดง่ายๆ “ยังไงซะฉันก็รู้จักพี่อวี๋มาน

บทที่ 87

บทที่87

ชายหนุ่มสั่งคนให้ตระเตรียมข้าวของสำหรับภรรยาและจัดการเรื่องทริปเดินทางไปยังเกาะภูเก็ต

หลินเช่อเล่าให้อวี๋หมินหมิ่นเรื่องที่เธอกำลังจะเดินทางไปท่องเที่ยวกับครอบครัวของกู้จิ้งเจ๋อ ซึ่งผู้จัดการของหญิงสาวก็รับรู้และถามว่าจะไปเที่ยวกันที่ไหน

หลินเช่อตอบ “กู้จิ้งเจ๋

บทที่ 88

บทที่88

หลินเช่อได้รับมอบดอกไม้สด เธอยกมันขึ้นดูอย่างขัดเขิน พนักงานรีบออกมาต้อนรับกู้จิ้งเจ๋อ พวกเขาสนทนากันด้วยภาษาที่หลินเช่อไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อได้ยินเขาพูดภาษาต่างประเทศได้อย่างน้ำไหลไฟดับเช่นนี้ เธอก็เริ่มรู้สึกชื่นชมชายหนุ่มขึ้นขึ้นมาทีละน้อย แม้ว่าเธอจะฟังไม่เข้าใจ แต