บทที่331

หลินเช่อเสียการทรงตัวจนเกือบล้ม

ต้องขอบคุณกู้จิ้งเจ๋อที่คว้าเธอเอาไว้ได้ก่อนจะล้มลงไปกอง หลินเช่อคิดว่าเธอจะตายเสียแล้ว

ผู้คนในงานสังเกตเห็นได้ว่าทั้งคู่หยุดเต้น จึงพากันมองด้วยความสงสัย

หลินเช่อได้แต่คิดในใจว่า ตายแน่ ฉันตายแน่ๆ น่าขายหน้าเป็นบ้า

เต้นจน

บทที่332

ลู่ชูเซี่ยนั่งคิดวนเวียนไปมาอยู่ตรงนั้นหล่อนคิดถึงหลินเช่อ

“ทั้งหมดนี่เป็นความผิดของหลินเช่อ นังนั่นจะต้องมีเจตนาแน่ๆ มันตั้งใจเหยียบเท้าฉัน แล้วก็ยังตั้งใจบังคับให้กู้จิ้งเจ๋อเต้นรำกับมันด้วย นังนี่ร้ายกาจนัก ฉันแค่เล่าให้มันฟังเรื่องแดนซิ่งควีนไม่ทันไร มันก็วางแผนลอบกัดขึ้นมาทัน

บทที่333

เมื่อลู่ชูเซี่ยได้ยินเช่นนั้น เธอก็ยิ่งขึ้นเสียงดังกว่าเดิมด้วยความเหลืออด “แกหมายความว่ายังไงที่บอกว่า ‘บังเอิญ’ น่ะ แกจงใจเหยียบเท้าฉันชัดๆ”

หลินเช่อตอบ “ฉันก็บอกคุณแล้วนี่คะ ว่าเราไปดูภาพในกล้องวงจรปิดกันก็ได้จะได้รู้ว่าจริงๆ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ท่านจะได้ตัดสินด้วยตัวเอง