บทที่ 54

บทที่54

ขณะอยู่ในรถ หลินเช่อมองดูอวี๋หมินหมิ่นที่เอาแต่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “พี่จะปล่อยให้พ่อพี่ทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะคะ”

อวี๋หมินหมิ่นหัวเราะอย่างขมขื่น “ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ เขากลายเป็นผีพนันเต็มตัวไปแล้ว ฉันได้ยินพ่อบอกว่าจะเลิกเล่น

บทที่ 55

บทที่55

กู้จิ้งเจ๋อก้มลงและถอดรองเท้าของเธอออกเพื่อตรวจดูอาการบาดเจ็บ

หลินเช่อนึกอายที่เขาประคองฝ่าเท้าของเธอเอาไว้ในมือแบบนั้น “มันเหม็นออกค่ะ ฉันใส่รองเท้ามาทั้งวัน แล้วก็ไม่ได้ล้างเท้าเลยด้วย! ”

กู้จิ้งเจ๋อเหลือบสายตาขึ้นมอง “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ถือ ยังไงมันก็เคยวาง

บทที่ 56

บทที่56

หลินเช่อมองกู้จิ้งเจ๋อด้วยสายตาชื่นชม

เธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเก่งกาจขนาดนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่ทำอาหารแท้ๆ แต่เขากลับทำมันออกมาได้เหมือนในตำราอาหารไม่ผิดเพี้ยน

ดูเหมือนการเป็นคนเจ้าระเบียบย้ำคิดย้ำทำนี่น่าจะเป็นข้อดีสินะ

เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่ากู