บทที่ 293

บทที่293

บรรดาคนในขบวนที่พาเธอออกมามีสีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง หลินเช่อจึงถามออกไปว่า “ขอโทษนะคะ นี่คุณกำลังจะพาฉันไปไหน แล้วตอนนี้กู้จิ้งเจ๋อเป็นยังไงบ้าง เขาอยู่ที่โรงพยาบาลหรือคะ”

“คุณผู้หญิงครับ พวกเรายังไม่มีใครรู้ว่านายท่านเป็นอย่างไร เราเพียงแต่ได้รับคำสั่งให้คุ้มกันคุณผู

บทที่ 294

บทที่294

กู้จิ้งเจ๋อก้มลงมองและคลายอ้อมกอดจากหลินเช่อ ความโกรธเกรี้ยวที่มีต่อเธอยังไม่หมดไป เขาจึงพูดขึ้นว่า “เอาละ ทีนี้เธอก็ไสหัวไปได้แล้ว”

ว่าไงนะ นี่เขาบอกให้เธอไสหัวไปได้แล้วหลังจากที่จูบเธอเสร็จงั้นเหรอ

หลินเช่อตวัดสายตามองอีกฝ่าย “กู้จิ้งเจ๋อ เลิกทำตัวไร้สาระซะ

บทที่ 295

บทที่295

หัวคิ้วของหลินเช่อยับย่นด้วยความรู้สึกหดหู่ ย่นจมูกอย่างไม่พอใจ เธอรุมร้อนไปด้วยความรู้สึกที่อยากจะช่วยเขาแบ่งเบาภาระอันหนักอึ้งที่ต้องแบกรับเอาไว้

เมื่อหมอจัดการทำแผลเสร็จ และตรวจสอบอุปกรณ์ทุกอย่างอีกครั้ง ก่อนจะถามชายหนุ่มด้วยความระมัดระวังว่า “ท่านมีหายใจติดขัดหรือเ