บทที่233

“ท่านประธานาธิบดี…”

“ท่านประธานาธิบดี…”

“ออกไป” กู้จิ้งหมิงปล่อยมือจากอวี๋หมินหมิ่น

หญิงสาวล้มลงบนพื้น เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างนึกเสียใจกับการกระทำของตัวเอง โดยเฉพาะเมื่อเธอได้เห็นรอยแดงเป็นแถบบนหน้าของอีกฝ่าย

แต่เพราะความโกรธ เธอจึงไม่สนใจ

“ฉั

บทที่234

ในจังหวะนั้นเอง พวกเขาก็ได้เห็นขบวนรถที่อยู่ๆ ก็แล่นเข้ามาจอดในพื้นที่ชุมชนย่านคนรวยแห่งนี้

ทุกคนนิ่งอึ้งไป หลินเช่อยืนอยู่กับคุณยายและหยางหลิงซิน ในขณะที่สมาชิกตระกูลหลินและสาวใช้ในบ้านทุกคนก็ออกมายืนอยู่อย่างพร้อมเพรียง

พวกเขาเฝ้าดูรถที่ค่อยๆ แล่นเข้ามาหยุดลงตรงหน้า หลั

บทที่235

สายตาของกู้จิ้งเจ๋อกวาดมองทุกคนโดยทั่วหน้า แต่ก็ไม่ได้สนใจจะพิจารณาดูซักเท่าไหร่นัก

หลินเช่อไม่คิดเลยว่าพ่อของเธอจะเด็ดขาดขนาดนี้

หลินลี่มองหน้าหันไฉ่อิงแล้วก็คิดว่าผู้เป็นพ่อน่าจะเพียงแค่ขู่เธอเท่านั้น

แต่การที่หลินโหย่วไฉทำตัวพินอบพิเทาต่อหน้าหลินเช่อมากขนาดนั้