บทที่210

แต่หลินเช่อก็ไม่พูดอะไรไม่ถูก เธอทำได้เพียงมองเขาด้วยสีหน้าตะลึงงัน รู้สึกทั้งอับอายและงี่เง่าไปพร้อมกัน

ตลอดสองสามวันที่ผ่านมานี่เธอมัวแต่ทำเรื่องบ้าอะไรกัน เธอบอกว่าเธออยากจะรักษาระยะห่างจากเขา แต่ท้ายที่สุดเธอก็ได้เห็นความเห็นแก่ตัวของเธอเอง

เธอไม่ได้อยากอยู่ห่างจากเขา

บทที่211

ถ้าเป็นแบบนี้ คงจะมีสาวๆ อีกเพียบแน่ที่อยากจะโดนเขาตรวจร่างกาย

หลินเช่อรู้สึกได้ว่าริมฝีปากเขากำลังบดคลึงลงมา ทิ้งไว้แต่ความหนึบชาและพร่าพรายในหัวเธอ

ภายใต้ความยั่วเย้าของเขา หญิงสาวลืมทุกอย่างไปจนหมดสิ้น จำได้แต่เพียงการถูกโอบรัดไว้ในอ้อมแขนของเขา เธอหลับตาลงและสัมผัสถึง

บทที่212

หลินเช่อทำได้เพียงแค่มองผู้เป็นยายด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนที่เธอจะเตะกู้จิ้งเจ๋อเข้าให้ซักป้าบ

ชายหนุ่มหัวเราะและพูดว่า “นี่เธอได้ยินหรือเปล่า ต่อไปเธอต้องกระตือรือร้นให้มากกว่านี้นะ คืนนี้ฉันจะคอยสอนให้เอง ถึงตาฉันเป็นฝ่ายตักตวงความสุขบ้างแล้ว”

“หุบปากไปเลยนะ!”

ชา