บทที่ 224

บทที่224

หลินเช่อว่า “โอเคค่ะถ้างั้น พอดีว่าฉันพาแขกไปด้วยได้น่ะ เพราะงานนี้ไม่ได้จัดที่บ้านตระกูลกู้ แต่เป็นรีสอร์ตข้างนอก ฉันคิดว่าในเมื่อมันเป็นงานวันเกิดของท่านประธานาธิบดี มันก็น่าจะสนุกทีเดียว ถ้าพี่อวี๋พอจะมีเวลาก็น่าจะมานะคะ”

“อืม เอาไว้ถ้าว่างฉันจะไปก็แล้วกัน”

บทที่ 225

บทที่225

​​​​​​​หลินเช่อที่ยืนอยู่ข้างกู้จิ้งเจ๋อมองหน้ากู้จิ้งหมิงและพูดกับเขาว่า “สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่ใหญ่”

อันที่จริง การเรียกท่านประธานาธิบดีว่า ‘พี่ใหญ่’ เป็นเรื่องยากมากสำหรับหลินเช่อ

มันเหมือนกับว่าในตอนแรก เธอมักจะรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังล่องลอยอยู่ในความฝัน

บทที่ 226

ตอนที่ 226 เมื่อฝ่าฝืนก็ต้องโดนลงโทษ

“แน่นอนละว่าไม่ว่าใครก็ไม่อยากจะเจ็บป่วย ไม่มีใครอยากจะต้องคอยแบกเธอไปตลอดชีวิตหรอกน่า”

หลินเช่อทำเสียงเยาะ อีตานี่ไม่รู้จักวิธีพูดจาให้น่าฟังจริงๆ นั่นแหละ

“นี่คุณก็แค่โกหกฉันแล้วก็บอกว่า ต่อให้ฉันตาย คุณก็จะอยู่เคียงข้างฉันไป