บทที่199

โม่ฮุ่ยหลิงตวัดสายตากราดเกรี้ยวใส่ผู้ชายตรงหน้า ก่อนที่จะหมุนตัวและเดินหนีมาง่ายๆ เสียอย่างงั้น

“เฮ้ ฮุ่ยหลิง นั่นเธอจะไปไหนน่ะ งานเลี้ยงยังไม่เลิกเลยนะ”

“ช่างเถอะ ไม่ต้องคอยตามฉันไปไหนๆ อีกแล้วละ เห็นคุณแล้วมันน่าหงุดหงิด”

สายตาของหลี่หมิงอวี่เป็นประกายขึ้นมาแว่บหนึ่งเมื่อเขามองดูโม

บทที่200

บทที่201

“คุณมองฉันทำไมคะ” หลินเช่อว่า “ไปเถอะค่ะ”

ชายหนุ่มได้แต่ยิ้ม มือเขาสอดอยู่ใต้แขนเธอ หลินเช่อช่วยพยุงเขาเข้าไปที่ห้องรับรอง

แต่กู้จิ้งเจ๋อยกมือขึ้น “ฉันอยู่ตรงนี้ไม่ได้…ฉันยังไม่รู้สึกดีขึ้น…” ชายหนุ่มคิดว่าตัวเองคงจะมีสภาพน่าชังมาก เป็นสารรูปแบบที่ไม่เคยมีใครข้างนอกเคยเห็นเขาแบบนี้มาก่