บทที่173

ฉินเฮ่าหันไปมองหลินเช่อและรีบตอบว่า “คุณเฉินมีน้ำใจมาก แต่วันนี้เป็นวันของคุณผู้หญิง ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง เพียงแต่มาช่วยจองห้องให้เท่านั้น นี่ก็กำลังจะไปแล้วละครับ…”

ว่าแล้วฉินเฮ่าก็รีบเดินออกไป

เฉินโยวหรานจับมือหลินเช่อและพูดว่า “เธอคงไม่รู้ละสิ ฉินเฮ่าเนี่ยเป็นคนสำคัญม

บทที่174

หลินเช่อร้องขึ้นทันที “พี่อวี๋ เกิดอะไรขึ้นคะ ดื่มน้ำก่อนค่ะ…”

อวี๋หมินหมิ่นจิบน้ำก่อนจะสูดหายใจ

เฉินโยวหรานทักขึ้น “นี่ท่านประธานาธิบดีน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอคะ พี่ถึงตกใจขนาดนั้นตอนที่พูดถึงเขาน่ะ”

อวี๋หมินหมิ่นว่า “ฉันกำลังจะบอกว่าฉันเคยพบเขามาก่อนแล้วฉันก็รู้จ

บทที่175

โม่ฮุ่ยหลิงเห็นว่าเฉินอวี่เฉิงเองก็อยู่ด้วย จึงอดไม่ได้ที่จะร้องถามด้วยความประหลาดใจ

“หมอเฉิน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ”

ในสายตาของโม่ฮุ่ยหลิง เฉินอวี่เฉิงเป็นเพียงนักวิจัยที่ไม่ชอบสังสรรค์เสวนากับผู้คน รวมถึงไม่สุภาพกับใครทั้งสิ้นด้วย

เขาไม่เคยปฏิบัติตัวกับเธอดี