บทที่157

กู้จิ้งเจ๋อสูดลมหายใจเข้าลึก สูดเอากลิ่นกายของเธอเข้าไปจนเต็มปอด เขาสูดลมหายใจโดยแรง แต่ไม่ว่าจะพยายามสูดเข้าไปมากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์ เพราะเมื่อมองลงมายังร่างบอบบางที่อยู่เบื้องล่าง เขาก็ยังอยากจะจัดการกับเธอให้สมใจอยากอยู่ดี

หลินเช่อสับสนอย่างหนัก

เธอยกมือขึ้นปิดหน้า

บทที่158

กู้จิ้งเจ๋อยืนอยู่ข้างหน้าต่าง อากาศในช่วงฤดูหนาวของลอสแองเจลิสนั้นเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ เมื่อวานนี้มีพายุ แต่คืนนี้ท้องฟ้ากลับสงบและปลอดโปร่งเป็นอันดี

เขาวางมือข้างหนึ่งลงบนบานหน้าต่าง แต่เขาก็กลับรู้สึกได้แต่เฉพาะอุณหภูมิของร่างกายตัวเอง แทนที่จะเป็นอุณหภูมิของอากาศภายนอก มันเ

บทที่159

“มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…” หลินเช่อดึงมือกลับมา “ไม่ได้เจ็บอะไรมาก เพียงแต่ปวดเมื่อยเท่านั้นเอง ฉันคงจะออกแรงมากไปหน่อย…”

“ฉันขอโทษ…” กู้จิ้งเจ๋อก้มศีรษะลงมองเธอ

เมื่อคืนนี้เขาดูเหมือนจะไร้สิ้นซึ่งเหตุผลใดๆ ไปจนหมด และสนใจแต่เพียงว่าจะทำยังไงให้