บทที่142

หลินเช่อลงจากรถไปยืนอยู่ที่ริมถนน มองดูกู้จิ้งเจ๋อ

ชายหนุ่มยืนอยู่ที่อีกฝั่งหนึ่งของถนน ถือโทรศัพท์ในมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างล้วงกระเป๋า เขาดูเหมือนนายแบบบนหน้าปกนิตยสารไม่มีผิด ทั้งสูงสง่าและหล่อเหลา

กู้จิ้งเจ๋อขยับตัวสองสามก้าว ทำท่าจะเดินกลับมาหาเธอ หลินเช่อส่งยิ้

บทที่143

หลินเช่อมองดูมู่หว่านฉิงและพูดขึ้นว่า “คุณแม่ขา หนูพูดจริงๆ นะคะ ตอนที่เจอคุณแม่ครั้งแรกน่ะ หนูไม่คิดเลยว่าคุณแม่จะเป็นแม่ของกู้จิ้งเจ๋อ คุณแม่ดูเหมือนคุณนายอายุซักสามสิบเท่านั้นเอง”

“โอ๊ยตายจริง ถ้าฉันอายุแค่นั้นจริงๆ ก็ดีน่ะสิจ๊ะ”

“คุณแม่ก็ยังดูเหมือนอายุแค่นั้นจริงๆ

บทที่144

หลินเช่อได้ยินเข้าและคิดว่าเพื่อนสาวของหลินลี่ดูท่าจะบ้ากันไปใหญ่แล้ว เธอรีบหันมาหามู่หว่านฉิง และได้เห็นว่าหล่อนยังคงยิ้มเย็น โดยไม่มีทีท่าโกรธขึ้งใดๆ

แต่ถึงกระนั้น ดวงตาคมปลาบก็ซ่อนแววเย็นยะเยือกแบบเดียวกันกับกู้จิ้งเจ๋อไว้ไม่ผิดเพี้ยน

หลินเช่ออดคิดไม่ได้ว่า นี่สินะคื