บทที่ 153

บทที่153

โม่ฮุ่ยหลิงจ้องเอาจ้องเอาเสียจนอีกฝ่ายอดถามขึ้นไม่ได้ว่า “เธอมองฉันทำไมนักเนี่ย กินข้าวเถอะ แล้วก็อันที่จริงอย่าดื่มไวน์เลยดีกว่านะ มันไม่ดีต่อร่างกายเธอน่ะ”

เมื่อโม่ฮุ่ยหลิงได้ยินก็น้ำตาร่วงเผาะทันที

ชายหนุ่มตกใจจนผงะด้วยไม่คิดว่าตัวเองจะพูดอะไรรุนแรงจนถึงขน

บทที่ 154

บทที่154

โม่ฮุ่ยหลิงวางสายแล้วหันไปมองกู้จิ้งเจ๋อ เธออยากจะเปลี่ยนชื่อนังหลินเช่อในโทรศัพท์เสียนัก แต่โทรศัพท์ถูกใส่พาสเวิร์ดป้องกันเอาไว้ ทำให้เธอทำได้เพียงรับสาย แต่ไม่สามารถเปลี่ยนชื่อได้ โม่ฮุ่ยหลิงจึงได้แต่สบถก่นด่าอยู่ในใจ เอาไว้เธอกับเขาได้เป็นของกันและกันก่อนเถอะน่า เธอจะให้กู้

บทที่ 155

บทที่155

โม่ฮุ่ยหลิงไม่กล้ารอช้าอีกต่อไป เธอรีบนำตัวเขาไปส่งโรงพยาบาลทันที

ระหว่างเธอ เธอก็รีบโทรศัพท์หาเฉินอวี่เฉิงและเล่าให้นายแพทย์ฟังว่าอาการป่วยของกู้จิ้งเจ๋อกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว

คราวนี้ดูจะหนักกว่าที่ผ่านๆ มาเสียด้วย

แต่เฉินอวี่เฉิงไม่ได้อยู่ในลอสแองเจลิส