บทที่127

โม่ฮุ่ยหลิงไม่ได้พบหน้าชายหนุ่มมาหลายวัน และตอนนี้เธอก็กำลังมองดูเขาด้วยสายตาเต็มเปี่ยมด้วยความรัก และส่งยิ้มที่เธอคิดว่าสวยที่สุดให้เขา

แต่ชายหนุ่มกลับหันไปมองและถามว่า “เธอมาที่นี่ทำไมน่ะ”

โม่ฮุ่ยหลิงบุ้ยปาก “ทำไมคะ คุณไม่ต้อนรับฉันที่นี่หรอกเหรอคะ”

กู้จิ้งเ

บทที่128

กู้จิ้งเจ๋อมองมือของตัวเองนิ่งนาน บอกตามตรงว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะตบหน้าโม่ฮุ่ยหลิงได้

เขาเพียงแต่รู้สึกโกรธจัดราวกับมีลูกไฟโหมไหม้แผดเผาอยู่ในใจ จนทำให้ร่างกายเขาพลอยโกรธเกรี้ยวไปด้วย

ด้วยเหตุนี้เขาจึงตบหน้าโม่ฮุ่ยหลิงไปโดยไม่ลังเล

โม่ฮุ่ยหลิงกัดริมฝีปาก ต

บทที่129

มารดาของโม่ฮุ่ยหลิงส่งเสียงกรีดร้องมาตามสายโทรศัพท์ [กู้จิ้งเจ๋อ ฮุ่ยหลิงของเราไปทำอะไรให้เธอ ทำไมเธอถึงกล้าทำแบบนี้กับฮุ่ยหลิงได้! ฮุ่ยหลิงรักเธอจากใจมาตั้งหลายปีทีเดียวนะ! ทำไมถึงกล้าดีมาทำแบบนี้กับเธอ ตอนนี้เธอคดีใจละสิ ที่ฮุ่ยหลิงฆ่าตัวตายน่ะ!]

กู้จิ้งเจ๋อตัวแข็งทื่อ